...
من زمینم تو باهار
ناز انگشتای بارون تو
باغم می کنه
پ. ن یکم : حاج آقا معلا سردبیر کیهان در مراسم پایان سال روزنامه گفت : بسیاری از دعاها و روایاتی که درباره نوروز رسیده است ، شباهت عجیبی به دعاها و روایات مربوط به شب قدر و ماه مبارک دارد. و من یادم آمد که در مفاتیح الجنان خوانده بودم که روز میلاد امام علی "علیه السلام" در آن سال ، درست همزمان شده بوده است با نوروز و اول فروردین .
حاج آقا معلا یک آرزو هم کرد و آن اینکه ان شاء الله حضرت آیت الله خامنه ای در نوروز سال آینده ، دومین شخصیت مهمی باشد که پیام می دهند نه اولین شخصیت !
پ . ن دوم : در کیهان چیزی نوشتم و نکته ای را یاد آوری کردم که برای خودم خیلی امیدآفرین و فرحبخش است و آن اینکه : خوشحال باشیم که یک سال دیگر به زمان ظهور "گل محمدی" نزدیکتر شده ایم .
پ . ن سوم : سال پیش در همین وبلاگ ، از قول مادرم پیشنهاد کردم که ما هم مانند رهبر عزیز انقلاب برای سال جدیدمان نامی بگذاریم و بر اساس آن برنامه ریزی کنیم . مثلا سال نوشتن یک کتاب ، سال انتخاب همسر ( روی سخن مادرم در این مورد ، ظاهرا برادرم بوده است نه من !)، سال خریدن منزل ، سال حذف غیبت در کلامهایمان ، سال دوره کردن یک تفسیر قرآن ، سال مطالعه هفته ای یک کتاب و مواردی از این دست . پیشنهادی است که همه ما هم می توانیم با یک ارزیابی ساده از وضعیت و تواناییهای خودمان ، به آن عمل کنیم .
- نوروز ، بهار و بهترین عید ایرانی بر همه شما فرخنده تر باد . به یاد همه شما هستم ، شما هم در دعاهایتان بخصوص در هنگام تحویل سال کهنه به نو و در زیارتهایتان به یادم باشید.
فکر می کنم اواخر اردیبهشت ماه سال 1369 بود و برای ویژه نامه ای که قصد داشتیم برای نخستین سالگرد پرواز امام خمینی تهیه کنیم ، به سراغ حاج سید احمد آقا خمینی رفتیم . ضمیر جمع این فعل رفتیم هم بر می گردد به آقایان "مهدی نصیری" مدیر مسئول وقت روزنامه کیهان ، "علی مطهری" که آنموقع بسیار جوان بود ، من به عنوان خبرنگار این نشست و عکاس و راننده کیهان .
راس ساعت به حسینیه جماران رسیدیم و وارد اطاق سید احمد آقا شدیم . الان یادم نیست که در آن جلسه چه سوالاتی را مطرح کردم و چه پاسخهایی شنیدم و حال مراجعه مجدد به آرشیو را هم ندارم ، اما از کل آن جلسه ، برای من دو خاطره همیشگی باقی مانده است ، یکی خاطره ای که سید احمد آقا از رفتار امام نقل کرد و خاطره عصبانیتی که آن روز داشت .
بعد از جلسه مصاحبه و پرسیدن سوالات محوری گفت و گو ، از او خواستم خاطره ای از امام نقل کند که تا حال جایی گفته نشده است . او هم خیلی راحت و بی دغدغه گفت : در منزل ما ، مادرمان راحت لباس می پوشید آن گونه که در بیوت علما و مراجع رسم نیست و معمولا خانمها در داخل بیت ، حتی برای محارم خود نیز تقریبا پوشیده هستند . بارها تصمیم گرفته بودیم در این باره با "خانم" صحبت کنیم اما هر بار احترام مادر را مهمتر از این یادآوری می دانستیم . از طرفی بیم آن را داشتیم که امام هم از این موضوع ناراحت باشند اما به احترام همسرشان ، چیزی به ایشان نگویند.
خلاصه روزی من دل به دریا زدم و به امام عرض کردم آیا به این شیوه ای که مادرمان در منزل می گردند اعتراضی ندارید یا حتی در دلتان نمی گذرد که کاش خانم ، پوشیده تر از این باشند ؟ امام لبخندی زدند و فرمودند : نه ! من هیچ مشکلی با این وضعیت ندارم ! کلا در این خانه تا زمانی که گناهی صورت نگرفته است همه شما آزادید که هر طور خواستید رفتار کنید ؛ فقط توجه داشته باشید که به هیچ وجه نزدیک گناه و معصیت نشوید. این پاسخ صریح امام برای ما خیلی جالب و در عین حال آموزنده بود.
حاج سید احمد آقا همچنین در این جلسه ( احتمالا در زمان ناهار ) با حالتی که عصبانیت و خشم ، مشخصه بارز آن بود بشدت به ورود یک فروند هواپیمای آمریکایی در فرودگاه مهرآباد تهران با آرم این کشور که ظاهرا نوعی کمکهای معمولی برای زلزله زدگان را بار خود داشت ، معترض بود و خطاب به آقای نصیری مدیر مسئول وقت کیهان گفت : من تعجب می کنم که چرا همه روزنامه ها و صدا و سیما نسبت به این موضوع ساکت هستند و هیچ موضعی نمی گیرند ، حداقل از روزنامه انقلابی و خط امامی کیهان انتظار می رفت که در این موضوع وارد می شد. در این هنگام آقای نصیری با تایید کامل اظهارات حاج سید احمد آقا ، خطاب به او گفت : ما هم در این زمینه همنظر شماییم و به همین دلیل پیش از آمدن خدمت شما مقاله صریحی در این باره نوشته ام که قرار است امروز عصر در کیهان به چاپ برسد .
آن روز با حاج عیسی خادم امام خمینی که آن موقع در قید حیات بود ، برای اولین بار به دیدن اطاق بسیار کوچک دیدارهای امام رفتیم و در کل بیت امام چرخیدیم و آن را از زوایای مختلف مشاهده کردیم . خبر این دیدار را همان روز در کیهان کار کردیم و متن کامل مصاحبه را هم در ویژه نامه پُر و پیمانی که چند روز بعد ، ضمیمه روزنامه منتشر شد کار کردیم .
پانوشت : این دو خاطره را به مناسبت سالگشت درگذشت یادگار امام خمینی ذکر کردم ، با این توجه که همسر بزرگوار و فداکار رهبر کبیر انقلاب اسلامی هفته هاست به علت کسالت در بیمارستان بستری هستند . خوب است با این یادآوری برای شفای کامل این بانوی بزرگوار دعا کنیم .
* سفر پس از ادای نماز صبح سه شنبه در پاویون جمهوری فرودگاه مهر آباد در ساعت 45/5 دقیقه بامداد آغاز شد و راس ساعت 8 صبح روز پنجشنبه به پایان رسید.
* رئیس جمهور از 50 ساعت سفر فشرده خود ، بیش از 17 ساعت آن را در هواپیما بسر برد.
* هیئت ایرانی مرکب از رئیس جمهور ، وزیران امور خارجه و جهاد کشاورزی ، سید مجتبی ثمره هاشمی مشاور ارشد و اسفندیار رحیم مشایی رئیس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری به همراه همسرانشان ، 4 خبرنگار و عکاس از ایرنا و فارس ، 6 گزارشگر صدا و سیما و تیم حفاظت بودند که با یک هواپیمای بوئینگ 707 سفر می کردند.
* در اوایل جلسه کاری مشترک روسای جمهوری اسلامی ایران و جیبوتی ، مسئولان اطلاع رسانی متوجه شدند که عکاسان رفته اند اما خبرنگاران همچنان مشغول نوشتن متن مذاکرات هستند . این بود که فورا عدالت را برقرار کردند !
*در محل کاخ ریاست جمهوری جیبوتی ، تابلوی نقاشی با ارزشی از حرم مطهر امامان موسای کاظم و جواد"علیهما السلام" وجود داشت که بنای خانه ها و حرم ، نشان می داد که بیش از یک سده قبل را نشان می دهد. شیطنت خبرنگاری باعث شد از یکی از وزیران جیبوتیایی بپرسم این عکس کجاست و او فورا پاسخ داد : محله کاظمیه در حاشیه شهر بغداد!
*همچنین سه قطعه فرش شش متری ایرانی ، زینت بخش سرسرای کاخ ریاست جمهوری جیبوتی بود.
* یک خبرنگار سی ساله سوئیسی و دو خبرنگار از شبکه بی بی سی ، گزارش کاملی از دیدارهای دکتر احمدی نژاد تهیه می کردند. خبرنگار جوان سوئیسی تمام مسئولان ایرانی تا رده دوم و سوم را با اسم و مشخصات می شناخت !
* پس از مذاکرات متوجه شدیم که خبرنگاران بی بی سی ، علی رغم خصوصی بودن مذاکرات سران دو کشور ، از کل نشست فیلمبرداری کرده و خبرنگار از روی فیلم ، در حال پیاده کردن کل مذاکرات است !
* دکتر احمدی نژاد در کنفرانس خبری خود در جیبوتی ، از اینکه امکان دیدار مردمی برای وی فراهم نشد ، از مردم مسلمان این کشور عذرخواهی کرد.
*در نایروبی ، حرکت گروهی مردم در خیابانها و پیاده روها و دویدنهای آنها ، کاملا جلب توجه می کرد.
*مسئولان کنیایی برای استقبال و بدرقه، برنامه رسمی مفصلی برای ورود رئیس جمهور به نایروبی و خروج وی از فرودگاه این شهر تدارک دیده بودند که علاوه بر رژه و سان نظامی ، خوشامدگویی دو گروه سنتی مختلف از قبایل کنیایی به همراه رقصهای محلی نیز جزو آن بود .
* محل اقامت رئیس جمهور و هیئت همراه در نایروبی ، در هتل بین المللی لایکو تعیین شده بود . در محل هتل ، چند تن از جوانان که از حضور احمدی نژاد با خبر شده بودند ، خود را به او رساندند و با او مصافحه کردند.
* در ضیافت شام رئیس جمهوری کنیا که به افتخار رئیس جمهور کشورمان برپا شده بود ، غذاهای محلی کنیا با آرایشی مانند صفحه شستی (پالت) نقاشی ، نیز در برنامه گنجانده شده بود.
*رئیس جمهور کشورمان پنج موافقتنامه امضا شده در کنیا را حاصل پیگیریها و تلاش سه ماهه گروه ایرانی و کنیایی و سه روز کار بسیار فشرده کارشناسی اعلام و از آنها تشکر کرد.
* در جیبوتی و نایروبی برنامه دیدار مردمی برای رئیس جمهوری اسلامی ایران پیش بینی نشده بود ، اما گستردگی استقبال مردمی در مومباسا و کومور به گونه ای بود که خبرنگاران را شگفت زده کرد.
* مردم در دو سوی خیابانهای مسیر حرکت احمدی نژاد تجمع کرده بودند و با سر دادن "الله اکبر" ، دست تکان دادن و هلهله شادی ،نسبت به رئیس جمهوری اسلامی ایران ابراز احساسات می کردند.
* محل سخنرانی رئیس جمهور در مومباسا ، "کلوپ ورزشی جوانان جعفری" تعیین شده بود و استقبال کنندگان از وی ، درست مثل سفرهای استانی ، از ساعتها قبل فضای ورزشگاه را پر کرده بودند.
* احمدی نژاد در حالی که از شدت فشار جمعیت استقبال کننده خیس عرق شده بود ، در محل این کلوپ ورزشی نهالی غرس کرد.
* بخش اعظم مردمی که در محل سخنرانی رئیس جمهور کشورمان در مومباسا حضور یافته بودند از شیعیان جعفری بودند به همین دلیل علاوه بر شعارهای "الله اکبر" ، پس از درخواست کسی که می گفت "نعره حیدری" ، فریاد می کشیدند : "یا علی" . آنها همچنین برای دست دادن و بوسیدن روی احمدی نژاد تلاش بسیاری می کردند جالب اینکه علی رغم تلاش تیم حفاظت رئیس جمهور ، اکثر آنها هم موفق می شدند!
* پس از سخنرانی احمدی نژاد که با تکبیرها و کف زدنهای پی در پی حضار همراه بود ، مردم او را در بر گرفتند ، حلقه ای تشکیل دادند و دسته جمعی دعای فرج امام زمان "عج" را قرائت کردند.
* احمدی نژاد در سخنانی که در جمع مردم مومباسا و کومور ایراد کرد ، ضمن توصیه بر همبستگی اسلامی ، باتوجه خاصی بر عنصر ظلم ستیزی و عدالتخواهی نیز تاکید می کرد. جالب اینجا بود که در مقاطعی که رئیس جمهوری اسلامی ایران بر لزوم مبارزه با دولتهای زورگو ، اعتراض به جنایات رژیم صهیونیستی و پایان عصر ستمگران تاکید می کرد ، مردم با "الله اکبر" های بلند ، مشتهای گره کرده و یا با کف زدنهای دسته جمعی با او همراهی می کردند.
* در میان بخشهای مختلف اظهارات احمدی نژاد در جمع جوانان مومباسا ، وی به طور خاص بر پاسداشت نهاد خانواده ، لزوم احترام به پدرها و مادرها و تقویت عاطفه های خانوادگی تاکید کرد .
* یکی از اهالی مومباسا پس از سخنرانی احمدی نژاد ، دو جلد کتاب مفاتیح الجنان ترجمه شده به انگلیسی را به وی داد تا در صفحه اول آنها توصیه هایی را یادداشت و آن را امضا کند.
* در میان جوانان مومباسا ، پیرمردانی هم به چشم می خوردند که گویا در زمانهای قدیم از شیراز به آنجا آمده بودند و می توانستند به طور شکسته بسته به فارسی سخن بگویند."انورعلی" و "عبدالله" از جمله این افراد بودند که با تاکید خاصی از ایرانیها می خواستند آنها را در هنگام زیارت امام رضا "ع" و حضرت معصومه "س" دعا کنند. بخصوص که روز شهادت امام رضا "ع" با سفر دکتر به مومباسا همزمان شده بود.
* شدت استقبال مردم پس از پایان سخنرانی رئیس جمهور به حدی بود که وی مسیر ده - پانزده متری از جایگاه تا محل پارک خودروی خود را حدود 40دقیقه طی کرد و در آخر هم جوانترها پس از حرکت خودرو ، تا مسافتی طولانی به دنبال وی دویدند.
* در مسیر حرکت به سمت قلعه تاریخی "فور جیزوز" مومباسا ، با اینکه پلیس مراقب بود مردم وارد خیابان نشوند ، در میدان "ان کورامپا" ناگهان جمعی از جوانان از روی میله های میدان پریدند و جلوی خودروی رئیس جمهور را گرفتند . احمدی نژاد هم از خودرو پیاده شد تا به احساسات آنها پاسخ دهد . گروه محافظان رئیس جمهور نیز سراسیمه از خودروها پیاده شدند اما نتوانستند به احمدی نژاد نزدیک شوند ؛ جمعیت بسیار فشرده بود ! این ماجرا در طول مسیر سه بار تکرار شد . محافظها حسابی کفرشان از دست احمدی نژاد در آمده بود!
* راننده محلی خودروی خبرنگاران ، در حالی که از دیدن این صحنه ها به وجد آمده بود ، مرتب دست می زد و می گفت : گود پرزیدنت ، وری گود پرزیدنت !
* در محل قلعه تاریخی "فور جیزوز" مسئولان قلعه ،یک کشتی دو متری با ظریفکاری بر روی چوب به رئیس جمهور کشورمان هدیه کردند که آن را یکی از بانوان مومباسا به سفارش نخست وزیر ساخته بود . احمدی نژاد به آنان گفت که می خواهد سازنده این اثر را ببیند . خانمی که آن را ساخته بود آمد و احمدی نژاد از او به خاطر این کار هنری زیبا تشکر کرد.
*به محض پیاده شدن از هواپیما در کومور ، سر سبزی خیره کننده منطقه ، چشمها را و رایحه خوش یاس و بهار نارنج ، مشامها را پر کرد. بانوان مسلمان کوموری در سینی هایی از آینه ، حلقه هایی از گلبرگهای فشرده یاسهای سفید و بهار نارنج را به گردن رئیس جمهور ، همسر رئیس جمهور و تمامی هیئت همراه می آویختند .
* چهره های شاد و خنده های استقبال کنندگان از رئیس جمهور در میان هلهله و کَل زدنهای پی در پی زنان و رقص محلی مردان کوموری ، همراه با بوی گلهای یاس و بهار نارنج و فریادهای بلند "سلام علیکم" و "الله اکبر" حیل جمعیت ، لحظاتی به یاد ماندنی را در فرودگاه جزیره کومور خلق کرده بودند که دوربینها و قلمها از عهده انتقال حس آن ناتوانند.
* در فرودگاه کومور ، دو نفر ایرانی هم به استقبال آمده بودند . این دو نفر اعضای کمیته امداد امام خمینی بودند که ماموریت رسیدگی به نیازمندان چهار جزیره کومور و آموزشهای اولیه حرفه ای به زنان و جوانان آنجا را به عهده داشتند.
* تمام مسیر حرکت 12 کیلومتری رئیس جمهور از فرودگاه تا مرکز جزیره کومور و تالار شهر ، مردان و زنان ، کودکان و جوانان و سالمندان با تکان دادن پرچمهای کاغذی جمهوری اسلامی ایران ، فریاد های بلند "سلام علیکم" و نواختن دف و تنبک و سازهای محلی و در برخی روستاها ، با رقص و پایکوبی جوانان شاد کوموری سپری شد .
* در محل تالار کومور که سران ،نخبگان و برجستگان این کشور در آن تجمع کرده بودند و جایی برای حضور مردم عادی نبود ، احمدی نژاد حدود 40 دقیقه طول کشید تا وارد تالار شود . هم باران می بارید و هم احمدی نژاد از شدت ازدحام و فشردگی جمعیت خیس عرق شده بود.
* پس از مراسم "محمد بابایی" عکاس ایرنا ، لباسهای خیسش را نشان داد و گفت : این سومین پیراهنی است که عوض کرده ام !
* در تالار شهر "انگازیجا" مرکز جزیره اصلی کومور ، در بالای سن ، دو مبل سه نفره و چند صندلی چیده بودند. احمدی نژاد و سامبی در یک مبل و همسران دو رئیس جمهور نیز در یک مبل و دیگر سران ایرانی و کوموری در صندلیهای عقب روی سن نشسته بودند.
* روحانی سالمند کوموری در هنگام رفتن احمدی نژاد به بالای سن ، در گوش او دعایی خواند و دستهایش را هم به سوی آسمان گرفت .
* هنگامی که مترجم ، اظهارات احمدی نژاد را به زبان کوموری بر می گرداند ، پس از هر جمله او ،حاضران با کف زدن آن را تایید می کردند.
* رئیس جمهور کومور خطاب به احمدی نژاد گفت : شما از کشوری آمده اید که دنیا آن را با دو ویژگی می شناسد : علم و ثروت . ما هم کشوری هستیم که در هر دوی این زمینه ها ضعیف و عقب هستیم . از شما می خواهیم به ما کمک کنید ، اما صدقه هم نمی خواهیم . ما می گوییم کشور ما سرشار از منابع غنی و برای سرمایه گذاری خارجی بویژه از سوی ایرانیها بسیار مستعد است . شما بیایید از این منابع ، بهره برداری کنید تا هم خودتان به سود آوری برسید و هم ما وضعیت بهتری پیدا کنیم .سامبی آنگاه به ضرب المثل معروف اشاره کرد و گفت : ما نمی خواهیم شما به ما ماهی بدهید ؛ بلکه می خواهیم به ما ماهیگیری یاد بدهید.
* سامبی سپس نشان عالی کومور را به گردن احمدی نژاد آویخت و از او خواست تا بر روی صندلی مخصوصی در جلوی سن بنشیند . آنگاه گفت : ما کوموری ها رسم داریم که وقتی عزیزی میهمان ماست ، برای سلامتی او دسته جمعی دعا کنیم . حالا از حضار می خواهم برای سلامتی و توفیق برادرم احمدی نژاد سوره یاسین را تلاوت کنند .
* ابتدا فکر می کردیم آنها آیاتی از سوره یاسین را تلاوت خواهند کرد ، اما با کمال تعجب دیدیم که تمام سالن یکصدا ، هماهنگ و همه از حفظ ، کل سوره یاسین را در حدود ده دقیقه قرائت کردند . از هیئت ایرانی ظاهرا تنها همسر رئیس جمهور کل سوره را حفظ بود !
* "احمد عبدالله محمد سامبی" رئیس جمهوری جزایر متحد کومور دانش آموخته ایران است و ده سال در کشورمان به تحصیل اشتغال داشته است .
*خدمات رسانی به خبرنگاران ایرانی در هر کدام از این کشورها متفاوت بود . در جیبوتی سخنگوی مهربان دولت که مسئول امور رسانه ای جیبوتی هم بود ، کل تجهیزات ، مهندسان فنی و دفتر کار خودش را در اختیار خبرنگاران ایرانی قرار داد.در نایروبی ، اتاقی برای ارسال دورنگار و دسترسی به اینترنت وجود داشت ، اما در کومور ، به دلیل مشکلات اساسی امکان تماس تلفنی حتی برای مقامات بالا امکانپذیر نبود . از تصمیمات هیئت ایرانی در کومور ، یکی رسیدگی و اصلاح سیستم تلفنی این کشور بود که فقط ارتباطهای محلی را میسر می کرد.
* در کومور در شرایطی که مردم از برق و تلویزیون و گیرنده های ماهواره ای بی بهره یا کم بهره بودند اما جالب اینجا بود که در دستان اکثر جوانان آنجا گوشیهای تلفن همراه وجود داشت !
* اتحادیه کومور یا قمر مجموعه 4 جزیره فوق العاده سرسبز است و مهمترین محصولات آن موز ، نارگیل و آناناس به همراه ماهیهای متنوع و گلهای بسیار زیبا و فراوان که تمام سطح جزیره را پوشانده است . خاک این جزیره اکثرا از زوائد آتشفشانی است که سالها پیش اتفاق افتاده است .
*گروههای کاری تخصصی ایرانی که از چند روز قبل ، در کشورهای مقصد حضور پیدا کرده بودند می گفتند : کوموریها در معاملاتشان به هیچ وجه ، دلار قبول نمی کنند و از پولهای معتبر خارجی فقط یورو را می پذیرند.
* سفر احمدی نژاد از مومباسا به کومور به دلیل استقبال گسترده مسلمانان این منطقه و از کومور به تهران به دلیل استقبال فوق العاده و پیش بینی نشده مسلمانان کومور با تاخیر سه ساعته همراه شد.
1- گزارش کامل سفر رئیس جمهوری به کشورهای جیبوتی ، کنیا و کومور
پروفایل تقی دژاکام
